Krótki przegląd rodzajów operacji oczu

Słaby wzrok nie tylko wytrąca człowieka z jego zwykłego kręgu, ale także uniemożliwia mu prowadzenie pełnego życia i robienie tego, co kocha. Współczesna okulistyka nieustannie oferuje nowe metody leczenia patologii oka, z których najważniejszą jest chirurgia oka. Dowiedzmy się więcej o metodach operacji i ich głównych cechach.

Zrobić czy nie

Istnieje opinia, że nowoczesne operacje oczu są gwarancją bezpieczeństwa, gdyż przeprowadza się je tak szybko, łatwo i bezboleśnie, jak to tylko możliwe.

Jednak pozorna prostota takich interwencji jest zwodnicza, ponieważ nawet każda operacja plastyczna wiąże się z ryzykiem.

Najczęściej okuliści oferują operację korygującą tak bardzo powszechne choroby oczu, jak:

• zaćma;
• krótkowzroczność;
• dalekowzroczność.

Zanim pacjent podejmie decyzję, powinien poznać wszystkie zalety i wady operacji. Istnieją wyraźne wskazania, w przypadku których konieczna jest operacja oka. Takie interwencje są wykonywane w następujących przypadkach:

• profesjonalna potrzeba możliwie najlepszej wizji (wojskowy, zawodowy sportowiec, aktor itp.);
• zauważalna różnica w refrakcji oka (z różnym stopniem krótkowzroczności w oku prawym i lewym), której nie można skorygować okularami: żadne oko nie toleruje okularów z różnicą większą niż 2,5 dioptrii.

Chęć pacjentów poprawy wzroku jest akceptowalna, jeśli nie ma bezpośrednich przeciwwskazań do interwencji chirurgicznych.

W końcu wyższa ostrość wzroku pozwala na lepszą jakość życia. Po przywróceniu wzroku osoba może nauczyć się nowych umiejętności: na przykład prowadzenia samochodu lub opanowania obsługi komputera po wymianie soczewki na zaćmę. Kobiety często decydują się na operację oka ze względów estetycznych, marząc o pozbyciu się okularów.

Do kwestii chirurgii oka w dzieciństwie należy podejść szczególnie ostrożnie. Dziecko nie jest jeszcze w stanie samodzielnie podjąć właściwej decyzji, dlatego dorośli powinni ocenić wszelkie możliwe ryzyko takiej interwencji.

Rodzaje operacji oczu

Istnieje wiele rodzajów operacji okulistycznych. Na przykład chirurgia oka eliminuje wiele wad wzroku (krótkowzroczność, zmętnienie soczewki). Obecnie pacjentom często proponuje się leczenie chirurgiczne za pomocą lasera lub ultradźwięków w przypadku poważnych patologii oczu, takich jak odwarstwienie lub pęknięcie siatkówki. W postępie zaćmy stosuje się zabiegi chirurgiczne na soczewce, zastępując ją sztuczną. Czasami okuliści są zmuszeni do usunięcia zawartości gałki ocznej lub rogówki podczas ropnego zapalenia (panoftalmitis). Na ciele szklistym wskazana jest interwencja, jeśli jest uszkodzona lub występuje krew (hemoftalmos). W tym przypadku proponuje się witrektomię – usunięcie ciała szklistego. Jakie rodzaje zabiegów chirurgicznych oka stosuje się we współczesnej okulistyce?

Przyjrzyjmy się bliżej głównym metodom chirurgii oka.

Skleroplastyka

Ta interwencja jest wykonywana w celu wzmocnienia błony gałki ocznej.

Skleroplastyka może zatrzymać postęp krótkowzroczności, ale nie może przywrócić wzroku.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym i trwa około pół godziny. Polega na umieszczeniu w gałce ocznej płatka materiału wzmacniającego twardówkę. W tym celu wykorzystuje się silikon, materiał biologiczny lub tkankę pochodzącą od samego pacjenta. Następnie płatek „sprzęga się” z zewnętrzną błoną oka i następuje dalszy wrastanie w nią naczyń krwionośnych.

Skleroplastyka może mieć kilka stopni złożoności (w zależności od ciężkości patologii): prosta, uproszczona lub złożona.

Przeciwwskazaniem do skleroplastyki jest reakcja alergiczna pacjenta na zastosowany materiał.

Witrektomia

Podczas witrektomii chirurg jest zmuszony usunąć (częściowo lub całkowicie) ciało szkliste z oka.

Ta złożona interwencja musi zostać przeprowadzona przez wysoko wykwalifikowanego chirurga przy użyciu najnowocześniejszego sprzętu.

Wskazaniami do takiego zabiegu są:

• uraz oka;
• krwotok do jamy ciała szklistego;
• zmętnienie ciała szklistego;
• pęknięcie lub odwarstwienie siatkówki.

Witrektomię przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym w warunkach ambulatoryjnych. Zwykle wystarczą na to 2-3 godziny. Po umocowaniu oka rozszerzaczem do powiek wykonuje się w nim mikronacięcie. Następnie za pomocą specjalnych miniaturowych instrumentów usuwa się ciało szkliste i w jego miejsce wprowadza się sztuczną soczewkę. Jako zamiennik ciała szklistego stosuje się również specjalny płynny lub silikonowy substytut.

Jednak w niektórych przypadkach taka interwencja może być przeciwwskazana. Są to:

• ciąża;
• choroby krwi;
• wysoki stopień zmętnienia rogówki.

Koagulacja laserowa siatkówki

Fotokoagulację laserową siatkówki przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych przy użyciu lasera. Interwencja trwa tylko około 20 minut, a działanie przeciwbólowe stosuje się w postaci kropli. Przy tego typu operacji nie dochodzi do utraty krwi. Na oko zakłada się soczewkę, przez którą kierowany jest laser. Jednocześnie pod wpływem wysokiej temperatury rozdarte naczynia lub tkanki w oku sklejają się. Skuteczność tej operacji jest wysoka (do 70%). Już następnego dnia pacjent może wrócić do domu.

Wskazaniami do zabiegu są:

• patologia siatkówki (odwarstwienie, dystrofia, patologia naczyniowa);
• nowotwory oka;
• zakrzepica żyły centralnej.

Korekcja zeza

Najczęściej tę interwencję przeprowadza się w dzieciństwie (od 2 do 5 lat). Czasami operację wykonuje się także u dorosłych, jeśli zez nabył lub nie mógł być wcześniej leczony. Operacja zeza trwa do 30 minut i polega na przywróceniu prawidłowego położenia gałki ocznej. Jednocześnie rozwiązuje się problem estetyczny wyglądu pacjenta i przywraca wzrok.

W przypadku tej patologii istnieją dwa rodzaje operacji:

• wzmocnienie: jeśli mięsień oka wymaga rozciągnięcia;
• relaksujący: jeśli mięsień oka wymaga rozluźnienia.

Interwencję przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym za pomocą rozszerzacza powiek. Zwykle pacjent zostaje wypisany w dniu operacji, a powrót do zdrowia następuje w ciągu tygodnia.

Wskazaniami do tej korekty są:

• upośledzona ruchliwość (paraliż lub niedowład) mięśni zewnątrzgałkowych;
• dowolny stopień zeza.

Sieciowanie

Sieciowanie odnosi się do operacji na rogówce oka w przypadku patologii. Odbywa się to w celu wzmocnienia i wzmocnienia więzadeł tkanki rogówki.

Ta interwencja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. W tym przypadku część rogówki zostaje odcięta, a samo oko zostaje napromieniowane w celu zagęszczenia warstwy rogówki. Następnie na oko zakłada się soczewkę ochronną. Po 2-3 dniach pacjent zostaje wypisany. Zwykle efekt operacji utrzymuje się przez 10 lat.

Podobną operację wykonuje się, gdy:

• procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne rogówki;
• wybrzuszenia obszarów rogówki;
• stożek rogówki.

Chirurgia oka w leczeniu jaskry

Ta operacja oka jest wskazana w przypadku nieskutecznego leczenia farmakologicznego jaskry.

Nowoczesne kliniki stosują głównie operacje laserowe bez noża, ponieważ są one mało traumatyczne, bezbolesne i mają minimum powikłań.

Wykorzystuje wiązkę lasera do utworzenia otworu, który usuwa nadmiar płynu z oka. W przypadku postaci otwartego kąta stosuje się niepenetrującą sklerektomię głęboką. W tym przypadku warstwa rogówki jest sztucznie rozcieńczana, aby obniżyć ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Ryzyko powikłań związanych z tą interwencją jest minimalne. Jednak efekt terapeutyczny takiej operacji może z czasem się zmniejszyć.

Usunięcie zaćmy

Jest to jedna z najczęstszych operacji. W takim przypadku stosuje się metody całkowitego usunięcia soczewki i zastąpienia jej wraz z torebką (lub bez niej) soczewką sztuczną.

Najnowocześniejszą metodą leczenia zaćmy jest usunięcie zmętniałej soczewki za pomocą lasera lub ultradźwięków.

W miejsce uszkodzonej soczewki wprowadza się sztuczną soczewkę. Operacja jest bezproblemowa i trwa około 15 minut.

Takie interwencje w przypadku zaćmy są zwykle wykonywane, gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne lub w przypadku postępujących typów zaćmy (torebka tylna). Częściej dojrzałą zaćmę leczy się chirurgicznie.

Schemat pooperacyjny trwa około 1,5 miesiąca. Jest to szczególnie ważne dla wszczepienia soczewki i zapobiegania jej odrzuceniu (ograniczenie podnoszenia ciężkich przedmiotów, eliminacja zabiegów termicznych itp.)

Laserowa korekcja wzroku

Jest to najpopularniejszy rodzaj interwencji okulistycznej mającej na celu poprawę ostrości wzroku. Jego skuteczność jest wyjątkowa – prawie 99%.

Korektę laserową przeprowadza się w przypadku:

• dalekowzroczność:
• krótkowzroczność;
• astygmatyzm.

Operację tę wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Następnie warstwę rogową rozdrabnia się laserem do pożądanego poziomu.

Chociaż operacja ta ma wielu fanów, ma wiele przeciwwskazań:

• patologie oczu (zaćma, jaskra, dystrofia rogówki, choroby zapalne itp.);
• postęp krótkowzroczności pacjenta (cukrzyca, opryszczka, neurodermit, problemy z tarczycą itp.)

Głównymi metodami korekcji laserowej są LASIK i PRK, a także wiele odmian tych metod.

Metoda LASIK jest szczególnie preferowana przez okulistów ze względu na krótki okres pooperacyjny i bezbolesność.

Operacja ta trwa około 20 minut dla obu oczu, przy zastosowaniu znieczulenia miejscowego.

Niedogodnością dla pacjenta jest to, że na etapie pooperacyjnym ma do czynienia z „zespołem rogówki”.

Jest to stan, w którym obserwuje się następujące objawy:

• światłowstręt;
• ból, cięcie;
• łzawienie.

Leki (leki przeciwbólowe, sterydy) pomagają radzić sobie z takimi objawami. Okres pooperacyjny wiąże się z szeregiem ograniczeń (chodzenie do sauny i łaźni, ograniczenie alkoholu, unikanie podnoszenia ciężarów, roczna abstynencja od ciąży).

Rehabilitacja po operacji

Po każdej interwencji chirurgicznej najważniejszym etapem jest okres pooperacyjny.

Jeśli nie będziesz przestrzegać przepisanego reżimu, konsekwencje mogą być dość tragiczne. Rozważmy podstawowe zalecenia, które są ważne dla pacjenta po każdej takiej operacji:

1. W pierwszych dniach po zabiegu nie wolno pocierać oczu dłońmi, a mycie twarzy należy zastąpić przetarciem wacikiem zwilżonym przegotowaną wodą. Już po miesiącu będziesz mogła używać mydła do twarzy.
2. Wychodząc na zewnątrz, należy założyć opaskę na oczy lub okulary, aby zapobiec przedostawaniu się cząstek kurzu do oczu.
3. Włosy można myć tylko bez nakładania szamponu na twarz.
4. Przez tydzień po operacji nie wolno czytać, prowadzić samochodu ani oglądać telewizji.
5. W celu szybkiego przywrócenia wzroku zaleca się stosowanie preparatów z jagód.
6. Podczas przebywania na świeżym powietrzu ważne jest noszenie przyciemnianych okularów (w celu ochrony przed promieniowaniem UV) przez 2-4 tygodnie.
7. Stosowanie kosmetyków dekoracyjnych do oczu jest dozwolone nie wcześniej niż miesiąc po operacji, ponieważ wnikanie cząstek kosmetycznych jest wyjątkowo niepożądane.
8. Lekarze nie zalecają zajścia w ciążę przez pierwsze trzy miesiące po zabiegu.
9. Zazwyczaj lekarz wyznacza termin konsultacji na 1, 3, 6 i 12 miesięcy po zabiegu.
10. Pracę po zabiegu można rozpocząć dopiero po całkowitym przywróceniu wzroku (zwykle po 2-3 tygodniach). Jednocześnie ważne jest, aby unikać nadmiernego zmęczenia oczu (sekretarki, księgowi, programiści itp.)
11. W ciągu roku nie należy się opalać, mieć kontaktu ze zwierzętami i dziećmi oraz aktywnie uprawiać sportu (aby uniknąć uszkodzenia rogówki).

Komplikacje

Niezależnie od rodzaju, po każdej operacji oka możliwe są powikłania. Takimi powikłaniami mogą być:

• przemieszczenie soczewki;
• rozbieżność szwu;
• zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe;
• odwarstwienie siatkówki;
• niewyraźne widzenie;
• zapalenie błon oka;
• zmętnienie rogówki;
• krwotok do ciała szklistego;
• zaćma wtórna.

Powikłania pooperacyjne wymagają poważnego i kosztownego leczenia. Nie należy lekceważyć żadnej operacji oka, zwłaszcza jeśli można się bez niej obejść.

Większość osób nadal decyduje się na chirurgiczne leczenie chorób oczu, uzyskując doskonałe rezultaty. Ważne jest, aby starannie wybrać klinikę leczenia i kontaktować się tylko z prawdziwymi profesjonalistami, aby do minimum ograniczyć kłopoty podczas operacji oka.